Na het ontbijt ging iedereen de laatste spullen inpakken (was nog een heel gedoe) en was het tijd voor Bertha, Dirk, Daphne en Denise om naar het vliegveld te vertrekken, Ron ging ze wegbrengen zodat ik de laatste puntjes op de i kon zetten in huis. Afscheid nemen viel mee, ik denk dat dat komt omdat we elkaar snel weer zien in Nederland. De achterbak werd gevuld met de koffers, dankzij alle aankopen was het aardig wat:
We hadden chicken-quesedillas als voorafje, de kids vonden het ook lekker dus het was snel op... Vlot daarna werden de hoofdgerechten al gebracht. Ron had een heerlijke burger met frites, Pascal en Michelle allebei een mini-kaaspizza (met frites, leuke combi) en ik had een kleine biefstuk met aardappelpuree en broccoli. Na dit alles verorberd te hebben gingen we ons eerst even omkleden. We liepen tot dat moment allemaal nog in korte broek en t-shirt dus dit moest vervangen worden door trainingsbroeken en vesten. Michelle kocht nog wat tijdschriften en was het tijd om langzamerhand naar de gate te gaan. Eerst moesten we met de monorail:
Het was een klein stukje lopen naar de gate. Ron ging meteen vragen of hij een stoel kon krijgen bij de nooduitgang, hij heeft dan meer ruimte voor zijn benen. Tot zijn vreugde was dit mogelijk, hij kreeg een stoel op rij 26 toegewezen (vlak voor ons, wij zaten op 27).
In het vliegtuig bleek de stoel naast Ron leeg te zijn, hij vroeg daarom aan de stewardess of Michelle daar misschien mocht zitten (ze heeft ook lange benen). Dat mocht dus Michelle was helemaal blij! Ook Pascal was blij want daardoor hadden we een stoel extra zodat hij languit liggend kon slapen, dat was voor mij ook prettig want meestal wordt de bloedtoevoer in mijn been geblokkeerd omdat hij er met zijn hoofd op ligt te slapen..
Het eten werd een uurtje na het opstijgen geserveerd en ik was blij dat we al gegeten hadden. Je kon kiezen uit een vegetarische pasta of Beef TexMex, ik koos voor het laatste. Ik kreeg een zompige rijst met bonen (leuk in een vliegtuig) en stukjes rundvlees in een sausje, ik heb de helft opgegeten. Er zat ook nog een bakje sla bij en een stukje strawberry cheesecake, die heb ik later opgegeten bij een kopje koffie. Pascal kreeg een kindermenu met kipnuggets, pasta en doorgekookte broccoli. Ook kreeg hij worteltjes, druiven en een toetje. Na het eten vielen Ron, Michelle en Pascal in slaap. De enige die uiteraard niet kon slapen was ik, ik ging daarom maar films kijken. Tegen de ochtend werd Pascal wakker, vlak daarna werd het ontbijt geserveerd. Nou ja, ontbijt was een groot woord! Pascal kreeg een bakje met tropisch fruit op sap, fruitpunch in een pakje, een bananenbroodje en een Kellogs granenreep met appel en kaneel. Klein probleempje, hij lustte het allemaal niet! Ik kreeg een zacht croissantje (voorverpakt) met daarbij een bakje aardbeienjam en een mueslireep met granola. Omdat ik vond dat Pascal toch iets moest eten heeft hij mijn broodje genomen en nam ik een hap van de reep. Deze smaakte chemisch en heb ik na 1 hap al weggelegd, Pascal's Kellogs reep bleek uiteindelijk redelijk te smaken met een kopje koffie :).
Aangekomen op Gatwick gingen we eerst door security, het was daar doodstil en de medewerkers vriendelijk (wat een wonder is in Engeland). Bij Michelle begon de scanner te piepen dus werd ze gefouilleerd door een mannelijk uitziende onvriendelijke kenau die alleen maar liep te snauwen, Michelle gaf meteen aan ons te kennen Engelsen niet leuk te vinden..... Binnen enkele minuten stonden we op de roltrap en gingen we lekker ontbijten. Het was inmiddels 8.30 uur dus we hadden behoorlijk trek, het smaakte ons dan ook prima!
Onze vlucht naar Amsterdam zou om 10.50 uur vertrekken, we konden echter niet van tevoren zien naar welke gate we moesten. Om een of andere onduidelijke reden doen ze dat in Engeland dus pas een half uur voor vertrektijd zodat je vervolgens aardig door moet lopen om er op tijd te zijn. Meestal verschijnt meteen na deze informatie meteen "last call of gate closed" waardoor je een halve hartverzakking krijgt omdat je denkt dat je de vlucht gaat missen :). Als je vaker op Engeland vliegt weet je dat het dus niet zo is!
Eerst nog maar wat winkeltjes bekeken, daarna was het wachten op informatie.
Onze vlucht bleek een kwartier vertraging te hebben en rond 10.25 uur verscheen eindelijk de gate op het bord zodat we konden gaan lopen. Na een minuut of 10 kwamen we bij de gate en al snel daarna begon het boarden.
Pascal viel meteen in slaap en ook Ron nam het er nog even van. Na 40 minuten zette het vliegtuig te landing al in zodat we om 13.20 uur aankwamen op Schiphol. Helaas hadden we de Polderbaan dus duurde het nog een kwartier voordat we aan de gate gekoppeld werden. Ik stuurde Stefan meteen een sms om te melden dat we geland waren, hij zou ons namelijk ophalen. Om 14.00 uur stonden we al bij de bagagebanden en kwam de bagage ook al snel, Stefan stond al te zwaaien. Gelukkig konden we doorlopen zonder extra controle bij de uitgang en stonden we in de aankomsthal. De auto stond nogal ver weg want het was erg druk dus we moesten nog een eind lopen, de regen kwam met bakken de hemel uit maar gelukkig stond de auto wel overdekt. Om een uur of 3 waren we weer thuis alwaar het wel stil was zonder de katten. Nadat mijn broer was vertrokken ben ik nog even in bed gaan liggen (na 27 uur geen slaap te hebben gehad). Om een uur of 6 hebben we even wat gegeten en vroeg Michelle of we Vlokje (onze jongste kat van 2 jaar) nog op konden halen uit het pension. Dat kon, om 20.30 uur konden we terecht en werd Michelle weer herenigd met haar ontzettend aanhalige kat. Vanaf het moment dat ze thuis is gekomen bleef ze met iedereen knuffelen, ze had ons duidelijk erg gemist!
Om 22.30 uur vielen mijn luikjes dicht dus ben ik lekker gaan slapen, ook Ron volgde al snel.
Einde van twee lange dagen!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten