6 juli, onze reisdag

De wekker stond op 5.30 uur maar dat was niet nodig, zoals gewoonlijk heb ik vrijwel geen oog dichtgedaan omdat ik nog van alles bedacht dat gedaan moest worden..... Oftewel ik was eerst om 3.30 uur al wakker maar dat vond ik toch iets te vroeg, mezelf maar weer omgedraaid en uiteindelijk om 5 uur opgestaan. Toen we allemaal klaar waren heeft Stefan (mijn broer) ons om 6.45 uur naar Schiphol gebracht. We vlogen pas om 10.20 uur maar omdat ProRail besloten had om juist dit weekend aan het spoor te gaan klussen besloten we niet het risico te nemen dat we door de drukte heel laat zouden zijn, dit bleek uiteindelijk mee te vallen dus we waren er om 7.20 uur. Ach, dan konden we nog even lekker ontbijten! Vervolgens op ons gemakje naar de gate gewandeld alwaar bleek dat we 10 minuten vertraging hadden. Het vliegtuig was er nog niet dus ik voelde al aan dat die 10 minuten wel meer zouden worden, dat klopte helaas. Ik was zelf in de veronderstelling dat de vlucht vanaf Gatwick om 12.30 uur zou vertrekken, dat klopte wel alleen was dat Nederlandse tijd..... de vlucht stond dus gepland voor 11.30 uur Engelse tijd (oeps). Toen we mochten boarden kregen we ineens andere instapkaarten (?), we hadden eerst stoelen op rij 10 en 11 maar mochten nu op rij 2 en 3 zitten. We bleken dus een upgrade te hebben gekregen naar de eerste klas!! De stoelen waren iets luxer en we kregen een bordje met luxe vleeswaren, verse broodjes en koffie/thee. We moesten er eigenlijk vreselijk om lachen aangezien de vlucht maar 50 minuten duurde, maar goed we hebben er wel van genoten. In het vliegtuig werd overigens ook meteen al omgeroepen dat alle connecting flights ook wat vertraging hadden dus we hoefden ons niet druk te maken, ook dat bleek te kloppen want in plaats van om 11.25 uur vertrokken we pas om 14.55 uur! Bij de gate kwamen we overigens nog een paar andere Florida Forum leden tegen waaronder Robert-Jan en zijn gezin, we herkenden hem van de foto. 

De vlucht verliep behoorlijk voorspoedig. Pascal viel na het eten met zijn hoofd op mijn schoot in slaap en ook Michelle sliep al snel. Ron zat aan de andere kant van het gangpad te slapen en ook mijn ogen vielen dicht dus dat was wel fijn. Toen ik wakker werd voelde ik me echter minder fijn. Ik was ontzettend misselijk en duizelig maar dacht dat dit na een dextro snoepje wel over zou gaan. Dit werkte niet waarna ik aan Ron vroeg om me iets anders te geven omdat het niet goed ging. Vervolgens werd ik wakker met de purser, Ron en Yvonne (de vrouw van Robert-Jan) naast me die me uit alle macht bij kennis probeerden te krijgen. Ik was flauwgevallen...... en Ron was zich rotgeschrokken.
Robert-Jan had een bloedsuikermeter bij zich zodat mijn suikerwaarden getest konden worden, deze waren goed. Maar goed, om een lang verhaal kort te maken: ik mocht mee naar de galley met de purser omdat het daar koeler was en kreeg nog iets te eten en te drinken. Daarna ging het gelukkig weer een stuk beter en kon ik weer terug naar mijn stoel. Pascal heeft van dit alles niets meegekregen, hij sliep lekker door. De rest van de vlucht verliep gelukkig weer probleemloos. 

Om 18.48 uur landden we op Tampa Airport. Dit bleek een redelijk klein vliegveld te zijn zodat alle plichtplegingen snel achter de rug waren en we de huurauto op konden halen. De keuze is dit keer gevallen op een Chevrolet Equinox, hij is nagelnieuw en had slechts 4 mijl op de teller staan. Om 20.30 uur konden we dan eindelijk op huis aan alwaar we om 21.45 uur aan zijn gekomen. Michelle pakte haar spullen en ging meteen naar bed en Pascal wilde nog het vuurwerk van 22.00 uur kijken. Hierna is hij ook lekker gaan slapen en niet lang daarna volgden wij ook. Einde van een redelijk onrustige en lange dag. De vakantie is begonnen, en hoe!